Dieta wątrobowa: zupa krem buraczkowa z grzanką

Barszcz czerwony, alternatywa delikatnego obiadku a jednocześnie sposób na przemycenie tego warzywa do jadłospisu, gdyż pod inną postacią nie zjem buraków niż w zupie. 

Czerwone buraczki dostałam od mojej cioci z Jej ogródka. Młode i małe buraczki są słodki i delikatne. Warto je wykorzystać zaraz jak pojawią się na targowiskach. Próbowałam je zamrozić, ale jakiegoś specjalnego szału to nie było w smaku od tych co są dostępne w sklepie świeże.

• 10 małych buraczków o średnicy ok 2-4 cm
• 1 średnia marchewka
• kawałek selera
• 1 średni  ziemniak
• sól
• majeranek
• 1 liść laurowy
• 1/2 łyżeczka oleju słonecznikowego
• 1 litr wody

Warzywa umyłam, obrałam, pokroiłam w drobniutką kosteczkę do 1 cm. Umieściłam wszystkie warzywa w garnku, zalałam wodą, dodałam olej i liść laurowy, doprawiłam solą i ugotowałam do miękkości. Powstałą zupę zblendowałam na krem. Na koniec dodałam majeranek, który wcześniej roztarłam w dłoniach. Podałam z grzanką.

 

Dodałam odrobinę oleju do zupy, gdyż witaminy potrzebują tłuszczu, aby dobrze przyswoiły się w organizmie.

Ryba w cieście naleśnikowym

Na rybę w cieście naleśnikowym podsunęła mi ciocia po wizycie w Gdańsku. Zakupiłam duuuuużo rybek, najlepsza była fląderka (jak dla mnie oczywiście). Teraz niestety będąc pod Karkonoszami nie mrożone pozostają mi pstrągi i karpie :( Czasami kupuję jakąś mrożonkę i robię w cieście naleśnikowym - częściej a mniej, aby nie przejeść się smakiem

• 2 filety rybki
• sól
• pieprz
• przyprawa do ryb
• 100 ml mleka
• 1 jajko
• 2 - 3 łyżki mąki pszennej
• olej do smażenia
• cytryna

Filety umyłam, wysuszyłam ręcznikiem papierowym, posoliłam, obsypałam pieprzem i przyprawą do ryb. Czasami nacieram rybkę jeszcze odrobiną czosnku.  Z mleka, jajka, mąki, szczypty soli i przyprawy do ryb przegotowałam ciasto naleśnikowe. Ciasto robię zawsze dość gęste, aby szybko nie spływało z ryby i nie pryskał tłuszcz podczas smażenia.

Patelnię umieściłam nad ogniem, aby rozgrzać olej. W między czasie obtaczałam flety w cieście naleśnikowym i układam na gorącym oleju. Smażę na małym ogniu, aby ryba nie była surowa w środku. Podaję z ziemniakami bądź ryżem i z surówką z młodej, białej kapusty.

Surówka z białej / młodej kapusty

Surówka z białej a raczej jeszcze zielonej, młodej kapustki z marchewką, cebulką to jak dla mnie wspaniały dodatek do obiadu, mięsa czy nawet grilla.

• 1 marchewka,
• 1 mała, młoda kapusta, 
• 1 mała cebula, 
• ½ łyżeczki musztardy, 
• sól, 
• pieprz., 
• 2 - 3 łyżki oleju słonecznikowego

Kapustę poszatkowałam bardzo drobno, cebulę pokroiłam w pióra, marchewkę starłam na tarce jarzynowej o dużych oczkach. Umieściłam wszystkie warzywa w miseczce, posoliłam, przykryłam folią spożywczą (bądź pokrywką) i odstawiłam na około godzinę. Po tym czasie leżakowania warzywa odcisnęłam lekko  sok, aby pozbyć się goryczy z kapusty. Następnie dodałam musztardę i olej. Dokładnie wymieszałam i pozostawiłam na 5 min, aby smaki się połączyły . Tak przygotowaną surówkę bardzo często podaję do ryby.

Surówka z selera konserwowego

Tą surówkę z selera konserwowego skosztowałam pomieszkując u znajomego. Jego mama przygotowała obiad, a właśnie dodatkiem była ta surówka. Nie wiedziałam jakie składniki znajdowały się w tej miseczce. Spróbowałam i zakochałam się w tym smaku. Bardzo prosty i smaczny dodatek.

Składniki są bardzo proste i łatwo dostępne. Jeszcze lepiej smakuje, kiedy korzysta się z własnych wyrobów, czy to selera konserwowego czy majonezu.

• 1 słoiczek selera konserwowego, 
• 1 marchewka, 
• 1 łyżka majonezu, 
• 1 łyżka jogurtu naturalnego lub niskotłuszczowej śmietany, 
• czasami dodaje też kukurydzę konserwową.

Seler odcisnęłam z zalewy, marchewkę starłam na tarce jarzynowej o większych oczkach, dodałam majonez i jogurt. Wszystko wymieszałam i podałam.

To jest bardzo szybka surówka będąca smacznym dodatkiem do posiłku.

Seler konserwowy

Seler konserwowy postanowiłam zrobić z tego względu, że w sklepie dobry seler sporo kosztuje, a w zawartości słoiczka znajduje się go niewiele. Dlatego też zaczęłam chodzić po sklepach i czytać etykiety jakie składniki wchodzą w skład takiego słoiczka. W między czasie w internecie znalazłam informację, aby seler przed krojeniem zagotować w wodzie z kwaskiem cytrynowym. Tak tez zaczęła się już wieloletnia przygoda z selerem konserwowym.

• 3 średniej wielkości selery (około 3 kg)
• 10 łyżek octu  6%
• 4 łyżki cukru
• 4 płaskie łyżki stołowe soli
• 3 szklanki wody
• kwasek cytrynowy - 1 łyżeczka na 1 l wody
• ziarenka pieprzu
• ziarenka ziela angielskiego
• liście laurowe
• ziarenka gorczycy

Seler obrałam, umyłam i wysuszyłam papierowym ręcznikiem. Pokroiłam go na ćwiartki i włożyłam do wrzącej wody z kwaskiem cytrynowym. Od momentu ponownego wrzenia, gotowałam seler przez 2-4 minuty (w zależności od wielkości warzywa). Po tym czasie szybko wyciągnęłam seler i przelałam zimna wodą, aby zatrzymać proces gotowania. Pokroiłam w słupki i przełożyłam do wyparzonych słoików na ścisk. Na wierzch dodałam do każdego słoiczka po 3 ziarenka pieprzu, 2 małe ziarenka ziela angielskiego (1 ziarenko duże), 1/2 mniejszego liścia laurowego, szczypcie gorczycy oraz jak mam dostępny kawałek chrzanu. Zalałam ciepłą zalewą przygotowaną z octu, cukru, soli i wody. Pasteryzowałam słoiczki gotując je 25 - 30 min.

Sok z aronii

Mało który owoc wykazuje tyle właściwości leczniczych co aronia. Przede wszystkim stosowana jest przez osoby z wysokim ciśnieniem, skutecznie je obniżając, między innymi poprzez usuwanie złogów cholesterolu z żył. Zawartość antocyjanów, dzięki którym aronie posiadają ciemny, prawie czarny kolor, nadaje tym owocom przeciwutleniające działanie. Jest to wykorzystywane nie tylko przy spowalnianiu procesów starzenia, ale również przy chorobach nowotworowych i problemach z krążeniem. Oczywiście nie są to jedyne jej walory, a na długiej liście znajdują się również: wzmacnianie naczyń krwionośnych i zapobieganie m.in. żylakom i pękaniu naczynek włosowatych, zmniejszanie skutków wszelkiego rodzaju napromieniowania (np. od telewizora, czy komputera), wzmacnianie odporności na promieniowanie UV, łagodzenie dolegliwości wątroby oraz trzustki, zmniejszanie skutków ubocznych leków używanych przy leczeniu nowotworów, oczyszczanie organizmu ze szkodliwych toksyn i zmniejszanie niepotrzebnego napięcia nerwowego. Jest też cennym źródłem witamin A, C, E, PP oraz witamin z grupy B. Zawiera również dużo węglowodanów, kwasów organicznych, a także mikroelementów.

Opis właściwości aronii  zapożyczyłam z tej stronki

Aronię dostałam od znajomej, więc trzeba było coś wymyślić. To są moje pierwsze przetwory zrobione z tego owocu, więc sok to najłatwiejsze wyjście. Poczytałam na blogach, forach i zrobiłam następująco...

• 6 kg owoców aronii
• 400 liści wiśni
• 4 litry wody
• 2,5 kg cukru
• 1 opakowanie kwasku cytrynowego (20 g)

Owoce poobrywałam z gałązek, umyłam i zamroziłam na tydzień. Zerwałam z drzewa wiśniowego liście, umyłam je dwukrotnie i włożyłam do dużego garnka wraz z zamrożonymi owocami. Zalałam wodą i postawiłam na gazie. Pierwszego dnia gotowałam wywar przez 2 godziny na malutkim ogniu. Następnie odstawiłam na 24 godziny, aby liście wyciągnęły jak najwięcej goryczy. Po tym czasie odcisnęłam dłońmi sok z owoców, który przelałam przez drobne sito a później przez gazę. Tak otrzymany sok zagotowałam i dodałam 2 kg cukru. Gotowałam około 20 min do momentu rozpuszczenia. Następnego dnia spróbowałam sok, dodałam jeszcze 1/2 kg cukru i kwasek cytrynowy. Przelałam jeszcze gorący do butelek i słoików, obróciłam do góry dnem, aby słoiki i butelki zamknęły się.

Koleżanka podpowiedziała mi, że najlepszym sposobem na spożywanie tego soku, aby wydobyć wszystkie właściwości to zażywanie go jak syropku, 1, 2, 3 razy dziennie po łyżeczce, łyżce (zależy czy smakuje nam ten sok).

Męskie smaki, kiełbasa z cebulą

Zawsze kiedy rozmawiałam z facetami o jedzeniu pojawiało się jedno słowo odmieniane przez wszystkie przypadki... MIĘSO. Czasami i ja mam ochotę na ciężkie jedzenie, ale niestety nie mogę sobie na nie pozwolić. Pozostaje mi tylko samo zrobienie takiego jedzenia. Na szczęście nie mam problemu, aby znaleźć chętnego do konsumpcji.

• 1 kiełbasa
• 2 średniej wielkości cebule
• 2 łyżeczki przyprawy do zup i sosów Maggi
• 100 ml wody
• 1 pomidor

Kiełbasę umyłam, wytarłam papierowym ręcznikiem i nacięłam. Umieściłam na rozgrzanej i suchej patelni, przykryłam pokrywką i umieściłam na małym ogniu. Po około 10 minutach przewróciłam kiełbasę, aby nadal wytopić z niej tłuszcz. Ilość wytopionego tłuszczu uzależniona jest od rodzaju użytej kiełbasy. Po 5 - 7 minutach do kiełbasy dołożyłam pokrojoną w drobne pióra cebulę, zalałam ją przyprawą Maggi i wodą. Ponownie przykryłam pokrywką i pozostawiłam na ogniu przez 2 - 3 minuty (w połowie czasu przemieszałam cebulę i obróciłam kiełbasę). Pomidora sparzyłam, obrałam ze skórki i pokroiłam w ósemki. Podałam jak na zdjęciu.

Ciasto jogurtowe

W discount'cie pod nazwą B... była promocja na jogurty. Oczywiście zrobiłam nalot, zakupiłam dużo... Niestety data ważności zbliżała się nieubłaganie, więc musiałam zainteresować się sposobem wykorzystania jogurtów.Tak tez trafiłam na interesujący, prosty i efektowny przepis z Kruszynowego kucharzenia.

To ciasto naprawdę jest bardzo szybkie i proste do wykonania. Namawiałam koleżanki, które zawsze twierdziły, że nie potrafią piec ciast, aby zrobiły coś takiego. Oczywiście ciasto wyszło, takie proste, zwykłe, a takie efektowne i smaczne. Każdemu przypadło do gustu, a te kawałki czekolady to esencja smaku.

• 2 szklanki mąki
• 1 płaska łyżeczka proszku do pieczenia
• 1 płaska łyżeczka sody
• 1/2 szklanki cukru
• 1 jajko
• 1 szklanka jogurtu naturalnego
• 1/2 szklanki oleju
• 1/2 tabliczki gorzkiej czekolady (50g) lub innych bakalii

To ciasto przygotowałam jak takiego śmieciucha. W większej misce umieściłam wszystkie składniki z listy prócz czekolady. Wymieszałam ciasto za pomocą miksera na najniższych obrotach do momentu, ażskładniki dokładnie połączą się. Przyznam się, że ciasto wyszło mi za gęste, więc rozrzedziłam je jeszcze jednym małym jajkiem. Na sam koniec pokroiłam w drobniejszą kosteczkę czekoladę (nie ścierałam jej na tarce, gdyż chciałam, aby czekolada nie zginęła w cieście. Ciasto przelałam do natłuszczonej foremki do babek.

Temperatura: 180 st. C., czas: 40-50 min. - do suchego patyczka.

Keczup domowy

Wcześniej uwielbiałam ketchup, słodki i ostry. Kromka chleba, masło i na to ketchup, to było moje śniadanie. Nie musiało być sera żółtego. Później doceniłam smak sera żółtego i przestałam kupować ketchup. Latka lecą i zmieniają się smaki. Przepis na ten keczup dostałam od mojej cioci. Co roku w sezonie robię sos pomidorowy na pomidorową i właśnie keczup. Swojski o jeszcze lepszym chociaż sporo różniącym się smaku keczup z własnych pomidorów dojrzewających w promieniach słońca. Do tych przetworów używam odmianę pomidorów z dużą ilością miąższu a nie soku. Limy, bo tą odmianę mam na myśli, sprawdzają się do tego rewelacyjnie. Dobrze też wychodzi keczup z pomidorów paprykowych.

• 3 kg dojrzałych pomidorów
• 4 cebule
• 3/4 szklanki cukru
• 1 czubata łyżeczka soli
• 1/4 szklanki octu

• 5 goździków
• 10 ziarenek pieprzu
• 10 ziarenek ziela angielskiego
• 1/4 łyżki cynamonu
• kilka liści laurowych
• Przyprawy te zawiązałam w szmatkę

Sparzyłam, obrałam ze skóry pomidory i pokroiłam je. Poszatkowałam cebulę i udusiłam w niewielkiej ilości wody. Przetarłam ją przez sito i dodałam do pomidorów. Gotowałam przez ok 10 min, zblendowałam i przetarłam przez sito. Następnie otrzymany mus ponownie zagotowałam i dodałam odmierzony cukier, sól i ocet. Gotowałam przez kilka chwil. Przyprawy w szmatce wrzuciłam do musu pomidorowego. Zmniejszyłam ogień pod garnkiem i gotowałam do momentu odparowania soku i otrzymania oczekiwanej konsystencji. Przełożyłam do słoików po koncentracie pomidorowym i pasteryzowałam przez ok 10 min.

Dieta wątrobowa: pomidorowa

Dla wielu uwielbienie, zupa cud... w każdej ilości i pod każdą postacią... Dla mnie to zmora, kara za coś czego jeszcze nie zrobiłam. Na szczęście znalazłam sposób, aby jeść ten straszny wytwór kulinarny jakim jest zupa pomidorowa. Sekretem jest sok robiony latem w domu z pomidorów dojrzewających w słońcu i słodkich z własnej słodyczy. Pomidory przecierane przez sito, bez pestek, z odrobiną soli, nie wiele odparowywane i pasteryzowane.

• szklanka wywaru drobiowego ( niedzielnego rosołu)
• 1 słoiczek soku pomidorowego (po koncentracie pomidorowym)
• makaron

Zagotowałam wywar, dodałam sok pomidorowy, doprawiłam jeżeli była taka potrzeba. Makaron ugotowałam według przepisu na opakowaniu. Nie zabielam zupy śmietaną, jogurtem czy czym tam innym, gdyż zabija to smak pomidorów (w każdej postaci). Poza tym ten sposób podawania zup poznałam u koleżanki, którą kiedyś często odwiedzałam i załapywałam się na jakieś dobre co nie co. Z tym, że ona była na diecie Dukana.