Sałatka z tortellini

Przepis na tę sałatkę dostałam od mojej cioci z Gdańska. Super prosta sałatka, która potrafi być także inspiracją do "przeglądu" lodówki. Składa się z niewielu składników, ale oczywiście pełny skład, a tym samym smak, uzależniony jest od każdego gustu.

• 1 opakowanie makaronu tortellini
• 200 g szynki konserwowej
• 2 pomidory
• 5 - 7 cm białej części pora
• majonez
• sól

Makaron ugotowałam według przepisu zamieszczonego na opakowaniu. Por umyłam i pokroiłam w drobne półplasterki, posoliłam, aby por zmiękł. Odstawiłam na min 1 godzinę i odcisnęłam sok. Dodałam go do tortellini. Szynkę pokroiłam w słupki i dodałam do makaronu. Pomidory sparzyłam, obrałam ze skórki i pokroiłam w kosteczkę 1cm / 1 cm. Dodałam jeszcze majonez i wszystko wymieszałam. Sałatkę podaję bezpośrednio po przyrządzeniu.

Klasyczna sałatka jarzynowa

Statystycznie sałatka jarzynowa jest nieodzownym elementem każdej imprezy, zwłaszcza takiej, w której uczestniczą nasi rodzice. Klasyczna sałatka jest także bazą do  innych, bardziej urozmaiconych przekąsek. Czy to ze śledziem, papryką czerwoną, a nawet kaparami, bądź też z bobem.

• 2 ziemniaki
• 1 większa marchewka
• 1/2 pietruszki
• kawałek selera
•  2 średniej wielkości ogórki kiszone
• 2 łyżki kukurydzy konserwowej lub groszku konserwowego
• 1 cebula
• sól
• pieprz
• majonez
• 1/2 łyżeczki musztardy
• 3 jajka ugotowane na twardo

Warzywa ugotowałam w mundurkach, wystudzone obrałam i pokroiłam w drobną kostkę. Cebulę, ogórki kiszone, natkę pietruszki drobno posiekałam. Przyprawiłam solą, pieprzem oraz musztardą. Jajka pokroiłam w większą kostkę i dodałam do warzyw. Dodałam majonez (ilość uzależniona jest od konsystencji warzyw) oraz musztardę. Na koniec dosypałam kukurydzę z puszki. Wszystkie składniki wymieszałam i odstawiłam na min. 1 godz., aby smaki się połączyły.

Sałatka jarzynowa

Klasyczna sałatka jarzynowa jest nieodzownym elementem potraw wigilijnych. Takie coś z niczego... lżejsze od klasycznego przepisu. "Kaczy żer" jak ją nazywa mój brat cioteczny... zawsze jakiś neologizm wymyśli :) Przy diecie wątrobowej ważne jest, aby ograniczać a najlepiej wyłączyć z jadłospisu ciężkich przypraw.

 

• 2 ziemniaki
• 1 większa marchewka
• 1/2 pietruszki
• kawałek selera
• natka pietruszki
• 2 łyżki kukurydzy konserwowej
• 2 cm pora
• sól
• jogurt naturalny
• pieprzyca siewna (podobna do rzeżuchy - nadaje lekko pieprzowego smaku - alternatywa pieprzu)
• 1/4 łyżeczki musztardy (opcjonalnie)
• 3 białka z jajek ugotowanych na twardo

 Warzywa ugotowałam w mundurkach, wystudzone obrałam i pokroiłam w drobną kostkę. Por, pieprzycę, natkę pietruszki drobno posiekałam. Przyprawiłam solą. Białka pokroiłam w kostkę i dodałam do warzyw. Dodałam jogurt naturalny (ilość uzależniona jest od konsystencji warzyw). Na koniec dosypałam kukurydzę z puszki. Wszystkie składniki wymieszałam i odstawiłam na min. 1 godz., aby smaki się połączyły.

Ryba po grecku

Ryba po grecku to moja ulubiona potrawa wigilijna. Tego roku zrobiłam ją troszkę inaczej, gdyż dieta wątrobowa definitywnie eliminuje smażenie. Dlatego też rybę na Wigilię przygotowałam w piekarniku. 

• 1 kg filetów rybnych (użyłam morszczuka)
• 6 szt. marchewki (ok 1/2 kg)
• 1 korzeń pietruszki
• kawałek selera
• 1 cebula - użyłam pora
• 5 łyżek mąki pszennej
• sól
• cukier (opcjonalnie)
• 1 liść laurowy
• olej słonecznikowy (do wysmarowania blaszki)

Rybę rozmroziłam, odsączyłam nadmiar wody, poporcjowałam, posoliłam i odstawiłam na 15 min. W między czasie przygotowałam blaszkę do pieczenia i wyłożyłam natłuszczonym papierem do pieczenia. Każdy fragment rybki lekko oprószyłam mąką i poukładałam na blaszce. Włożyłam do nagrzanego piekarnika i upiekłam. Około 5 min przed zakończeniem pieczenia włączyłam opcję zapiekania.

Temperatura: 190 stopni C., czas: 20-30 min.

Warzywa obrałam, umyłam i starłam na tarce jarzynowej, porę pokroiłam w półplasterki. Wszystkie warzywa umieściłam w garnku, zalałam wodą, posoliłam i gotowałam do miękkości. W między czasie próbowałam jak smakuje wywar, lubię kiedy jest lekko słodki, a nie zawsze marchew jest odpowiednio słodka, aby uzyskać ten smak. W takim przypadku dodaję odrobinę cukru. Na sam koniec zaciągam ten wywar 1 łyżeczką mąki rozmieszanej z wodą, aby nie powstały grudki. 

W przygotowanej ceramicznej miseczce ułożyłam warstwami rybę i warzywa, do momentu wykorzystania wszystkich składników. Pozostawiłam na noc, aby wszystkie smaki się połączyły.

Marchewkowa potrawka

Nie miałam pomysłu na obiad, więc otworzyłam lodówkę i wyszło coś takiego. Mięso wieprzowe w sosie marchewkowym z ryżem.

• 200 g mięsa wieprzowego (użyłam od szynki)
• 3 marchewki
• kawałek selera korzeniowego
• liść laurowy
• 1 średni ziemniak
• garść ryżu
• sól
• ostropest

Mięso umyłam, podzieliłam na mniejsze kawałki, włożyłam do garnka podpaliłam płomień pod nim. W suchym i gorącym garnku poobracałam mięso, aby ścięło się biało i nie wypływał sok z mięsa. Od razu dodałam liść laurowy. Następnie zalałam wodą i gotowałam przez pół godziny na małym ogniu, aby zmiękło. Po tym czasie dopiero posoliłam i dodałam pokrojoną w plasterki marchewkę oraz pokrojone w drobną kostkę seler oraz ziemniaka, który zaciągnie sos. Na koniec kiedy sprawdzałam smak sosu i miękkość warzyw dodałam ostropest. 15 min przed podaniem wstawiłam ryż, który ugotowałam z odrobiną wegety (1 garść ryżu na 1 osobę). 

Marynowane mięso w słoikach

Po udanym eksperymencie z mięsem w słoikach postanowiłam poszukać czegoś w internecie. Znalazłam interesujący przepis na tzw. kiełbasę słoikową, jednak z mięsem krojonym w 1 -1,5 cm kostkę. Pomyślałam, że to może być coś, gdyż nie przepadam za mielonkami. Nie pamiętam czyj to był przepis, ale wielkiego wrażenia na mnie nie zrobił. Dobrze, ze zrobiłam z 1/3 porcji

• 1 kg łopatki wieprzowej bez kości 
• 1/2 łyżeczki soli
• peklosól
• ziele angielskie
• liść laurowy
• suszona, mielona papryka ostra
• pieprz świeżo zmielony

Pokroiłam z namaszczeniem mięso w kawałki około 1 cm, posoliłam, dałam peklosól. Nigdy tego nie używałam, gdyż zazwyczaj nacierałam mięso saletrą potasową. Mięso dobrze natarłam wszystkimi przyprawami z listy i odstawiłam do lodówki na tydzień. Tak przygotowane mięso włożyłam do słoików do 3/4 ich wysokości. Rozmieszałam 1 litr wody z 1 łyżeczką soli. Tak przygotowaną zalewą zalałam mięso w słoikach na wysokość 1 cm powyżej wysokości mięsa. Gotowałam słoiki jeden raz przez 2,5 godziny. Mięso niestety  nie jest bardzo miękkie, ale też nie jest suche, wiórowate. Jak dla mnie za mało słone i brakuje mu jakiegoś wyrazu smakowego, chociażby czosnku.
Szału nie ma, ale i tak trzeba zjeść :)

Poniżej dwa rodzaje mięsa w słoikach do porównania :)

Mięso w słoikach

Na mięso w słoikach trafiłam w internecie szukając jakiegoś przepisu. Nie wgłębiałam się w treść jak to się robi, jednak postanowiłam sama iść za tym tropem. Popytałam mamy, cioć, cudzych babć :) jak to się kiedyś robiło. Koleżanki babcia powiedziała przepis bardzo prosty z ważną uwagą... im więcej włożysz do słoika tym krócej będzie mógł postać zamknięty. Chyba coś w tym jest, ale zrobiłam różne wersje.

• 3 kg łopatki wieprzowej bez kości 
• sól
• 3 łyżki oleju
• czosnek
• ziele angielskie
• liść laurowy

Początek oczywiście jest taki sam, czyli pokroić mięso w kawałki około 5 cm, dobrze posolić, dałam 1 łyżkę na 1 kg, ale to jest kwestia gustu i smaku. Myślałam, że będzie bardzo słone, ale jest ok. Mięso dobrze natarłam solą i odstawiłam na 2h do lodówki, babcia koleżanki mówiła tylko o 1h ;) Po leżakowaniu mięso obsmażyłam, aby tylko się ścięła wierzchnia warstwa. Tak przygotowane mięso włożyłam do słoików do połowy ich wysokości. Pozostały sok z miseczki, do której przekładałam obsmażone mięso i pozostałość z patelni rozmieszałam z 1 litrem wody i 1 łyżeczką soli. Tak przygotowaną zalewą zalałam mięso w słoikach na wysokość 2 palców powyżej  wysokość mięsa. Do słoików dodałam na przemian także czosnek przeciśnięty przez praskę, ziele angielskie i liść laurowy. W związku z tym każdy słoik ma inny smak mięsiwa.

Gotowałam słoiki dwa dni po 1,5 godziny. Mięso jest bardzo miękkie i nie jest suche, wiórowate.

Niestety zanim wzięłam się za zrobienie zdjęć i opisanie ich, jak widać na załączonych obrazkach, pozostały tylko 3 słoiczki tego mięska :)

Pierogi z kaszą jęczmienną i mięsem mielonym

Chodziła za mną ochota na coś innego... niby pierogi, ale coś z kaszą. Nie wiem czy jeszcze to mój wymysł czy bardzo oklepane. Sama improwizowałam, nie szukałam w żadnych przepisach ani internecie. Połączyłam co mi podeszło pod rękę.

•  500 g mięsa mielonego wieprzowego
• 1 woreczek kaszy jęczmiennej (100 g)
• 2 średnie cebule
• 2 ząbki czosnku
• 1/4 łyżeczki ostrej papryki czerwonej mielonej
• sól
• pieprz
• ostropest
• 1 łyżka oleju
• 1 jajko + 1 białko
• bazylia suszona

Mięso i kaszę podzieliłam na dwie części, gdyż musiałam zrobić wersję dla siebie (z lekkimi odstępstwami, ale mimo wszystko zgodnie z dietą wątrobową :)) i dla pozostałych członków rodziny.

Wersja klasyczna:

Pierwszym moim krokiem było ugotowanie kaszy jęczmiennej. Później dopiero rozgrzałam olej na patelni. Cebulę pokroiłam w małą kostkę, czosnek zmiażdżyłam przez praskę i przesmażyłam na oleju. Następnie dodałam mięso zmielone i usmażyłam wszystko razem.Dodałam ugotowaną kaszę i jeszcze raz wszystko przemieszałam. Doprawiłam solą, pieprzem, papryką i ostropestem. Wszystko dokładnie wymieszałam i odstawiłam do wystudzenia. 

W między czasie zarobiłam ciasto na pierogi (1/2 szklanki ciepłej wody, szczypta soli, 1,5 szklanki mąki pszennej). Do wystudzonego farszu dodałam 1 jajko i dłonią jeszcze raz wymieszałam farsz. Ciasto na pierogi rozwałkowałam, wycięłam kółka za pomocą kubka i kleiłam pierogi.

Wersja dla diety wątrobowej:

Rozgrzałam patelnię i dodałam mięso zmielone i podlałam lekko wodą, aby mięso nie było surowe.Dodałam ugotowaną kaszę i jeszcze raz wszystko przemieszałam. Doprawiłam solą, bazylią suszoną i ostropestem. Wszystko dokładnie wymieszałam i odstawiłam do wystudzenia. Do wystudzonego farszu dodałam 1 białko i dłonią jeszcze raz wymieszałam farsz. Tak przygotowany farsz zawijałam w cieniutkie ciasto na pierogi.

Wrzuciłam pierogi do osolonego wrzątku i gotowałam przez 5 min każdy wsad, aby mieć pewność, że mięso nie będzie surowe. Podałam z przesmażoną na oleju cebulką pokrojoną kosteczkę z solą i pieprzem.

Knysze z cebulą

Przyznam się, ze pierwszy raz spotkałam się z czymś takim. Przepis udostępniła Dorota Kamińska na Pozytywnej Kuchni.pl

Zrobiłam je na Andrzejki, gdyż wydawały mi się bardzo fajnym pomysłem na przekąskę... także na zimno. Niestety znów miałam rację :) Bardzo dobre i nie ukrywam, że będę je często robić. Dorotko dziękuję <3

• 1 1/2 szklanki mąki
• 1/3 kostki drożdży
• 2 jajka
• 2 łyżki cukru
• 3 łyżki miękkiego masła
• 1/2 kg pokrojonej w pióra cebuli
• 4 łyżki oleju słonecznikowego
• 1 żółtko
• mleko
• sól, pieprz

Pierwszą czynnością jaką poczyniłam było przygotowanie rozczynu, czyli zasypanie drożdży cukrem, aby upłynniły się. Dodałam do nich także kilka łyżek mleka i przesianą mąkę. Mieszałam do uzyskania konsystencji gęstej śmietany. Odstawiłam do wyrośnięcia w ciepłe miejsce. Gdy podwoiło swoją objętość, dodałam pozostałą mąkę, jajka, odrobinę soli i roztopione masło. Zagniotłam ciasto i ponownie odstawiłam do wyrośnięcia.

Cebulę przygotowałam sobie odrobinę wcześniej, czyli pokroiłam ją w pióra. Przesypałam cebulę na suchą patelnię teflonową, lekko posoliłam i zaczęłam podgrzewać cały czas mieszając. W momencie, gdy cebula zmiękła dodałam olej i podsmażyłam na złoto. Na koniec doprawiłam solą i obficie pieprzem. 

Ciasto rozwałkowałam na około 2 mm placek, wycinamy kubkiem kółka jak na pierogi, nałożyłam farsz cebulowy i sklejałam w trójkątny kształt "(uwaga: to bardzo ważne, aby ciasto było dokładnie sklejone, w przeciwnym razie rozklei się w trakcie pieczenia)". Knysze ułożyłam na natłuszczonym papierze na blaszce,  następnie posmarowałam rozkłóconym żółtkiem i piekłam do uzyskania złoto-brązowego koloru. 

Temperatura: 180-200 stopni C., czas: 15 - 20 min.

Tort imieninowy dla kierowniczki

Tort w kształcie kierownicy - bardzo mi się spodobał pomysł, takie skojarzenie, gdyż uwielbiam PANIĄ WIESIĘ oraz jazdę autem. Wiesia - cudowna kierowniczka, o takiej można tylko pomarzyć, właścicielka złotego serca, wierząca w ludzi, która potrafi czynić cuda <3

Imieninowy wypiek obiecałam tak półsłówkiem w trakcie rozmowy i takiego przekomarzania się. Jednak nigdy nie rzucam słów na wiatr i skoro obiecałam wywiązałam się z obietnicy.

Tort kawowo - orzechowy z nutką procentu zapakowane w kształt kierownicy samochodowej.

Masę kawową zapożyczyłam od alidab. Masa jest bardzo dobra, łatwa i szybka w przygotowaniu. Oczywiście lekko ją przerobiłam po swojemu, gdyż nie byłabym sobą, gdybym nie wrzuciła swoich trzech groszy :)

Biszkopt:

• 8 jajek
• 3/4 szklanki cukru
• 1 szklanka mąki pszennej
• 1 łyżka mąki ziemniaczanej
• 1 łyżka mąki krupczatki
• 1 łyżeczka proszku do pieczenia
• 1 łyżeczka sody oczyszczonej
• szczypta soli

Jajka rozdzieliłam na białka i żółtka. Białka ubiłam na sztywną pianę ze szczyptą soli, następnie dodałam cukier. Mieszałam mikserem do momentu całkowitego rozpuszczenia się cukru. Następnie za pomocą plastikowej szpatułki rozmieszałam delikatnie w pianie żółtka, przesiane mąki, proszek i sodę. Wylałam ciasto na blaszkę wyłożoną papierem natłuszczonym i wstawiłam do piekarnika z włączoną funkcją termoobieg.

Temperatura: 120 - 140 st. C., czas: 10 min.

Temperatura: 160 - 180 st. C., czas: 15 min.

Wystudzony biszkopt przecięłam na dwa blaty. Ciasto wyszło dość wysokie i mogłam sobie pozwolić na przekrojenie na trzy blaty, jednak chciała, aby był wyczuwalny smak także ciasta.

Masa orzechowa:

• 1 szklanka orzechów włoskich / 3/4 szklanki mielonych orzechów
• 3 łyżki mąki pszennej
• 3 łyżki mąki ziemniaczanej
• 3/4 l mleka
• 1 szklanka cukru
• 1 kostka margaryny do mas

1/2 l mleka przelałam do garnka, dosypałam cukier i zaświeciłam płonień pod nim. W między czasie rozmieszałam w pozostałej ilości mleka oba rodzaje mąk.Tak przygotowaną zawiesinę przelałam do grzejącego się mleka z cukrem. Ciągle mieszałam, aby nie powstały grudki. Po zagotowaniu i zgęstnieniu powstały budyń odstawiłam do przestudzenia. 3 czubate łyżki budyniu odłożyłam do masy kawowej.

Margarynę napowietrzyłam mikserem i małymi porcjami dodawałam budyń. Na sam koniec dodałam odrobinę alkoholu (Soplicę orzechową) oraz zmielone orzechy włoskie. Orzechy sama zmieliłam, gdyż miałam jeszcze zeszłoroczne i czas najwyższy je zużyć.

Masa kawowa:

• 1 szklanka cukru
• 4 żółtka
• 1 kopiata łyżka mąki pszennej
• 1 szklanka mocnej, zaparzonej kawy (użyłam kawy mielonej)
• 1 kostka margaryny do mas
• 3 łyżki budyniu (który odłożyłam z masy orzechowej)

Żółtka z cukrem rozmieszałam mikserem, następnie dodałam mąkę. Kogel - mogel wyszedł bardzo gęsty, więc małymi porcjami dodawałam zaparzoną kawę (przelewałam przez sitko wyłożone ręcznikiem papierowym). Dalej mieszałam za pomocą miksera. Kolejnym krokiem było postawienie na palniku i mieszanie do zagotowania. Zrobiłam to w rondelku, jednak musiałam przelać do dużego garnka, gdyż podczas gotowania krem bardzo powiększał swoją objętość. Krem podczas gotowania zgęstniał, więc zdjęłam z palnika i odstawiłam do wystudzenia.
Margarynę napowietrzyłam i rozmieszałam mikserem z wystudzonym budyniem oraz kremem kawowym. Na końcu obowiązkowo dodałam mały kieliszek oczywiście orzechówki Soplicy. 

Kilka dni wcześniej wydrylowane wiśnie ze słoika zalałam wódką - czystą.

Biszkopt na kierownicę:

• 2 jajka
• 2 łyżki cukru
• 1 1/2 łyżki mąki pszennej
• 1/2 łyżeczki proszku do pieczenia
• szczypta soli

Jajka rozdzieliłam na białka i żółtka. Białka ubiłam na sztywną pianę ze szczyptą soli, następnie dodałam cukier. Mieszałam mikserem do momentu całkowitego rozpuszczenia się cukru. Następnie za pomocą plastikowej szpatułki rozmieszałam delikatnie w pianie żółtka, przesianą mąkę i proszek. Wylałam ciasto na natłuszczoną tortownicę i wstawiłam do piekarnika z włączoną funkcją termoobieg.

Temperatura: 120 - 140 st. C., czas: 5 - 7 min.

Temperatura: 160 - 180 st. C., czas: 10 min.

W internecie znalazłam obrazek kierownicy, wydrukowałam ją w odpowiedniej wielkości i wycięłam. Przyłożyłam do upieczonego biszkoptu i wycięłam odpowiedni kształt. Przełożyłam masą kawową i obłożyłam masa cukrową zabarwioną na czarno.

Tort złożyłam w sposób następujący:

• kierownica z biszkoptu i czarnej masy cukrowej + napis z rozpuszczonej czekolady
• masa cukrowa w kolorze fioletowym
• masa  orzechowa
• poncz 
• biszkopt
• wiśnie z wódki
• masa kawowa
• poncz
• biszkopt