Sałatka z ryżem i wędzoną makrelą

Szybka sałatka, która pozwoli dostarczyć odrobinę ryby do swojego jadłospisu.

• 150 g makreli wędzonej
• 100 g ryżu ugotowanego do miękkości
• 2 łyżki kukurydzy konserwowej
• 1/2 cebuli
• 1 łyżka majonezu
• 1,5 łyżki jogurtu naturalnego
• ostropest

Z makreli wyciągnęłam wszystkie ości, małe fragmenty ryby umieściłam w miseczce, dodałam do niej ugotowany ryż, cebulę posiekałam w bardzo drobna kostkę, dosypałam kukurydzę konserwową. Wszystko wymieszałam z majonezem, jogurtem i ostropestem. Pozostawiłam na 10 - 15 minut, aby smaki się połączyły.

Dieta wątrobowa: Zupa brokułowa

Zupa brokułowa jest dla mnie alternatywą ulubionej zupy kalafiorowej. Oczywiście nie jest to samo, ale jak nie ma co się lubi to lubi się co się ma :-)

• ⅓ kwiatu brokuła
• 1 marchewka
• 1 większy ziemniak
• kawałek pietruszki
• kawałek selera
• sól
• woda
• 1 łyżeczka oleju słonecznikowego

Marchewkę, ziemniaka, pietruszkę i seler obrałam, umyłam i pokroiłam w kostkę max 5 mm. Warzywa umieściłam w garnku, zalałam sporą ilością wody, dodałam olej, posoliłam i gotowałam, aż będą na wpół miękkie. Dopiero wtedy dodałam obrany, umyty i sparzony kwiat brokuła w kawałkach. Gotowałam do miękkości warzyw, na sam koniec doprawiłam do smaku.

Dieta wątrobowa: sałata masłowa z kukurydzą i sosem jogurtowym

Sałata masłowa jest dla mnie znakiem, że idzie już lato. Lubię przygotować sobie lekką sałatę z sosem jogurtowym i odrobiną kukurydzy.

• 4 większe liście sałaty masłowej
• 1½ łyżki jogurtu naturalnego
• 1 kopiasta łyżka kukurydzy konserwowej
• sól
• cukier
• sok z cytryny
• szczypta suszonej bazylii
• ostropest

Liście sałaty umyłam dokładnie, aby pozbyć się zalegającej i wszędobylskiej ziemi. Lekko osuszyłam, porwałam na kawałki i przygotowałam sos jogurtowy. Mój sos składał się z jogurtu, soli, cukru, odrobiny soku z cytryny, bazylii i ostropestu. wszystko wymieszałam i odstawiłam na 5 minut do lodówki. Następnie schłodzonym sosem załam sałatę i na wierzch posypałam kukurydzą.

Łopatka pieczona na kanapkę

Ostatnimi czasy bardzo często piekę mięso do kanapek. Przestały mi smakować wędliny pełne wody, a naprawdę dobre szynki dobrze też kosztują. Za każdym razem kiedy pekluje mięso robię to inaczej. Tym razem bez większych i wymyślnych dodatków.

• 1 kawałek mięsa łopatki wieprzowej
• 1 łyżeczka saletry potasowej
• 1 łyżeczka soli
• 1 łyżeczka papryki ostrej
• 1 łyżeczka cukru
• 1 łyżeczka majeranku
• 1 łyżeczka gorczycy
• 4 ziarenka ziela angielskiego
• 2 duże liście laurowe
• 3 - 4 ząbki czosnku

Mięso umyłam, osuszyłam. Ze wszystkich składników w moździerzu utarłam suchą marynatę, którą natarłam mięso. Zawsze do marynaty mięsiwa używam czosnku wraz z łupiną. Tak przygotowane mięso umieściłam w plastikowym pojemniku, przykryłam pokrywką i odstawiłam na minimum 3 dni nawet do tygodnia do lodówki. Zamarynowane mięso włożyłam do rękawa do pieczenia i piekłam w zależności od wagi ilość kg = ilość godzin.

Temperatura: 180 st. C., czas: 1 godzina.

Dodana do marynaty gorczyca powoduje, że mięso musi być dłużej pieczone, zawsze dodaje 10 minut do każdego kg wagi mięsa.

Żeberka w coli

Dawno słyszałam o tym przepisie i postanowiłam w końcu je zrobić. Pogrzebałam troszkę w internecie i skorzystałam z przepisu dość prostego i z bardzo dostępnych produktów, które można znaleźć w każdej kuchni. Niestety nie używam ketchupu i zrezygnowałam z przepisu  zawierającego ten składnik.

• 1 kg żeberek
• 2 łyżki miodu
• 100 ml coli (użyłam light)
• 1 ½ łyżeczki papryki słodkiej
• ½ łyżeczki curry
• ½ łyżeczki pieprzu mielonego czarnego
• 1 łyżeczka ziół prowansalskich
• 1 łyżeczka musztardy francuskiej (użyłam rosyjskiej)

Żeberka umyłam, podzieliłam na malutkie porcje co kostkę. Z wypisanych składników przygotowałam marynatę. Mięso poukładałam w pojemniczku i każdą warstwę przekładałam dużą ilością marynaty. W moim pojemniczku żeberka w całości były pokryte marynatą, żaden fragment nie wystawał ponad poziom płynu. Tak przygotowane mięso zamknęłam pokrywką i umieściłam na 24 godziny w lodówce. W oryginalnym przepisie Kuchennych Wymysłów było napisane, że opcjonalny czas marynowania to 5 - 6 godzin. Moje żeberka też właśnie tak miały być marynowane, jednak plany związane z kolacją się zmieniły i kolacja stała się niedzielnym obiadem :-)

Mięsko włożyłam do folii do pieczenia i piekłam wg zaleceń (ilość kg = godzin).

Temperatura: 170 st. C., czas: 1 godzina

Dieta wątrobowa: jeżyki

Do zrobienia pulpecików z szynki wieprzowej, marchewki i ryżu zainspirowałam mnie torebka kupiona kiedyś z przepisem na... właśnie takie kuleczki mięsne w sosie pomidorowym. Zgodnie z założeniami mojej diety nie mogłam i nie chciałam skorzystać z tej mieszanki z torebki. Dlatego też czytając jak to się robi stworzyłam swoje jeżyki.

• 200 g mielonego mięsa z szynki wieprzowej (czasami robię ze schabu)
• 50 - 70 g ugotowanego al dente ryżu
• 1 większa marchewka
• 1 białko
• ostropest
• sól
• szczypta bazylii
• szczypta majeranku

Marchewkę obrałam, umyłam i starłam na tarce jarzynowej o większych oczkach. Następnie dodałam mięso, ryż, białko i przyprawy. Dłonią wymieszałam wszystko, aby powstała jednolita mięsna masa. Za pomocą łyżeczki i zwilżonych wodą dłońmi formowałam kuleczki, które później układałam delikatnie na dnie garnuszka z gotującą się wodą.

Pulpeciki podzieliłam na dwie części, jedną zamroziłam natomiast do drugiej przygotowałam sos pomidorowy.

Sos pomidorowy:

• 2 pomidory obrane ze skórki
• ¼ cukinii (nie jest obowiązkowa)
• 1 łyżeczka wody
• sól
• ostropest
• szczypta bazylii

Pomidory pokroiłam w drobną kostkę, cukinię także i przełożyłam do rondelka. Podlałam łyżeczką wody i dodałam przyprawy. Gotowałam 7 - 10 minut do momentu rozgotowania się pomidorów. Sos wyszedł gęsty z widocznymi kawałkami warzyw.

Ugotowane pulpeciki umieściłam w sosie i przez chwilę gotowałam razem, aby podgrzać je i połączyć smaki.

Pampuchy - pączki na parze

Pampuchy robiła zawsze moja babcia zimą jak byłyśmy chore, bądź zaraz po powrocie z lasu ze świeżymi jagodami. Zasypywała cukrem i to były najlepsze smaki mojego dzieciństwa.

• 1 szklanka mąki pszennej
•  ½ szklanki ciepłego mleka
• 1 łyżka cukru
• 10 g drożdży
• szczypta soli
• 1 jajko
• 1 łyżeczka margaryny

W kubku rozrobiłam drożdże z łyżeczką cukru, posypałam wierzch mąką, aby nie zrobił się kożuch i odstawiłam w ciepłe miejsce do wyrośnięcia. Podgrzałam mleko, rozpuściłam w nim margarynę i cukier. Do przesianej mąki dodałam przestudzone, ale jeszcze ciepłe mleko, rozkłócone jajko i wyrośnięte drożdże. Wyrabiałam ciasto, tak jak to robiła moja Babcia, czyli dłonią złożoną w pięść, mieszając od spodu, naciągając i napowietrzając ciasto. Konsystencję można regulować mlekiem, winna być jak gęsta wiejska śmietana. Wyrobiłam ciasto do momentu, aż samo odchodziło od dłoni. Wierzch ciasta posypałam mąką, przykryłam ściereczką i odstawiłam w ciepłe miejsce do wyrośnięcia - powinno dwukrotnie powiększyć swoją objętość. Po około  30 minutach ciasto powinno odpowiednio urosnąć. Nabierałam łyżką i formowałam kuleczki. Gotowałam je nad kąpielą wodną ok 10 min jeden wsad. Jak dla mnie smakują super smakują na zimno i ciepło, a najlepiej z jagodami. Hmm... pycha :-)

Majonez

 

Przepis mojej babci na majonez... Swego czasu z lenistwa nie robiło się u mnie w domu własnego majonezu, jednak od dwóch lat robię sama. Taniej, wiem z czego jest zrobiony i tak samo długo stoi w lodówce jak ten kupny.

• 1 łyżeczka musztardy (jednolitej, bez widocznych ziaren gorczycy)
• 1 żółtko
• sól
• cukier
• ½ litra oleju słonecznikowego

Majonez ubijałam trzepaczką. Żółtko rozmieszałam z solą i cukrem, aby odrobinę zbielało. Następnie dodałam musztardę i małą strużką lałam olej ( około 50 - 70 ml). Kiedy masa zrobiła się już zbita i jędrna zaczęłam dodawać olej większymi partiami. Mieszałam za każdym razem do momentu, aż masa zrobi się zbita i bez śladów kropel oleju. Na sam koniec spróbowałam majonez i doprawiłam według upodobań.

Swojski majonez po wymieszaniu ma kolor lekko szary, sposobem na to, aby zmienił kolor na biały jest dodanie 1 łyżki wody przegotowanej. Woda lekko rozbije strukturę majonezu, nie będzie tak zbita i nada białości w kolorze.

Dieta wątrobowa: zupa krem buraczkowa z grzanką

Barszcz czerwony, alternatywa delikatnego obiadku a jednocześnie sposób na przemycenie tego warzywa do jadłospisu, gdyż pod inną postacią nie zjem buraków niż w zupie. 

Czerwone buraczki dostałam od mojej cioci z Jej ogródka. Młode i małe buraczki są słodki i delikatne. Warto je wykorzystać zaraz jak pojawią się na targowiskach. Próbowałam je zamrozić, ale jakiegoś specjalnego szału to nie było w smaku od tych co są dostępne w sklepie świeże.

• 10 małych buraczków o średnicy ok 2-4 cm
• 1 średnia marchewka
• kawałek selera
• 1 średni  ziemniak
• sól
• majeranek
• 1 liść laurowy
• 1/2 łyżeczka oleju słonecznikowego
• 1 litr wody

Warzywa umyłam, obrałam, pokroiłam w drobniutką kosteczkę do 1 cm. Umieściłam wszystkie warzywa w garnku, zalałam wodą, dodałam olej i liść laurowy, doprawiłam solą i ugotowałam do miękkości. Powstałą zupę zblendowałam na krem. Na koniec dodałam majeranek, który wcześniej roztarłam w dłoniach. Podałam z grzanką.

 

Dodałam odrobinę oleju do zupy, gdyż witaminy potrzebują tłuszczu, aby dobrze przyswoiły się w organizmie.

Ryba w cieście naleśnikowym

Na rybę w cieście naleśnikowym podsunęła mi ciocia po wizycie w Gdańsku. Zakupiłam duuuuużo rybek, najlepsza była fląderka (jak dla mnie oczywiście). Teraz niestety będąc pod Karkonoszami nie mrożone pozostają mi pstrągi i karpie :( Czasami kupuję jakąś mrożonkę i robię w cieście naleśnikowym - częściej a mniej, aby nie przejeść się smakiem

• 2 filety rybki
• sól
• pieprz
• przyprawa do ryb
• 100 ml mleka
• 1 jajko
• 2 - 3 łyżki mąki pszennej
• olej do smażenia
• cytryna

Filety umyłam, wysuszyłam ręcznikiem papierowym, posoliłam, obsypałam pieprzem i przyprawą do ryb. Czasami nacieram rybkę jeszcze odrobiną czosnku.  Z mleka, jajka, mąki, szczypty soli i przyprawy do ryb przegotowałam ciasto naleśnikowe. Ciasto robię zawsze dość gęste, aby szybko nie spływało z ryby i nie pryskał tłuszcz podczas smażenia.

Patelnię umieściłam nad ogniem, aby rozgrzać olej. W między czasie obtaczałam flety w cieście naleśnikowym i układam na gorącym oleju. Smażę na małym ogniu, aby ryba nie była surowa w środku. Podaję z ziemniakami bądź ryżem i z surówką z młodej, białej kapusty.